Survivalgroep Fit-Zeist

Neede op het scherpst van de snede! door Glenn

Zondagmorgen 07u00 je bed uit! Niet om even naar de WC te gaan om vervolgens heerlijk verder uit te slapen…
Nee, je gaat je uitsloven om zo snel mogelijk 12 kilometer, met nota bene zware hindernissen en blubber afgewisseld met koud water, te overbruggen in zo kort mogelijke tijd. 

Op weg naar Neede was ik mij mentaal aan het voorbereiden op de komende run. De weersvoorspellingen zijn zeer gunstig. De regen bleef ver weg en we hebben zelfs van de zon mogen genieten 

Jullie mogen weten, als je het nog niet wist, dat er een onderlinge strijd is ontstaan sinds het begin van dit (RUC)seizoen. Deze strijd woedt tussen Helga en ik. Moet zeggen dat ik zo stom was om haar uit te dagen. Voor mij is zij m’n ergste nachtmerrie. Stel je voor deze vrouw die later start en vervolgens je gaat inhalen **ZUCHT**
Dat mocht dus niet gaan gebeuren! 

Om 10u10 gaat mijn startgroep er vandoor. Helga start 10 minuten later.
De run is heel goed opgebouwd. Rustig warm draaien zonder rare hindernissen.
Na iets meer dan een uur lekker in m’n run te zitten, hoor ik terwijl ik in een daknet hang, die stem uit m’n nachtmerries…
Helga heeft mij toch bijna ingehaald **BOEHOE** 

Ik besluit dan ook om de spaarstand eraf te halen en ‘m hem in de versnelling te gooien. Het ziet ernaar uit dat die versnelling de oplossing is. Ik denk dat ik haar kwijt ben want zie haar niet meer naderen. Mijn grootste frustratie is dat ik constant om moet kijken of zij niet over mij heen loopt. 

Ook de rust bij de verversingsposten (die tijdens deze run goed en voldoende aanwezig waren) heb ik niet goed benut vanwege die achtervolging…
Even had ik Bart een paar keer in het vizier, hetgeen mij enigszins motiveerde om de versnelling erin te houden.
Helga heeft tot drie keer toe letterlijk achter mij gestaan. Mijn geluk was dat zij meer moeite had met een aantal hindernissen dan ik. Ik heb haar tot aan de Hofmaatvijver niet meer gezien en heb deze laatste hindernis ‘met gemak’ genomen. 

Zij heeft mij niet ingehaald, maar een iets betere tijd gelopen (gefeliciteerd). 

Voor mij een van de betere (zo niet de beste) runs ooit gelopen! 

Helga bedankt!!!  

(de voorlopige uitslage zijn te vinden op: http://www.survivalneede.com/Uitslagen%202008/index.htm )

Gert had na de X-Bionic Veluwe Classic nog voldoende energie over om in de pen te kruipen. Daaruit rolde weer een fraai verslag, wat je hier kunt downloaden.

verslag door Rogier Thomas

Om met de vergelijkbare woorden van het vorige verslag te starten: De dag in Leeuwarden begon al heel erg NAT.

De gehele reis vanuit onze regio, de rit door De polder en eindbestemming naar het recreatie terrein waar deze 15de survivalrun zou plaatsvinden, heeft ‘t alleen maar geregend. Je verwacht dan dat ook eens ophoudt, maar nee, alleen maar meer gedurende de ochtend! Deze regio heeft uiteindelijk danook 72 MM neerslag gehad.

Wij; Han & Rogier zouden in de BSC competitie starten om rond 11.00. Na wat inlopen en moed inpraten of je er verstandig aan doet met deze weersomstandigheden aan zoiets mee te doen, starten we ieder in aparte groep van een 10tal atleten.

De eerste hindernissen waren eenvoudig te noemen maar wel direct doorweekt door ons in modder & heuphoogte gevulde sloten, te laten spelen.

Na vrij snel een drankpost tegen te komen en positieve geluiden van: jullie zijn al ver…,zag ik het steeds meer de lol ervan in (blijkbaar zorgt het tikken van regendruppels op je hersenpan er toch voor dat er endorfine wordt aangemaakt..)
Na goed halverwege in de run te zijn, zag ik de bekende ’straat van hindernissen’. Ik begon steeds meer te merken wat de extra belasting van natte kleren, koude huid en ‘t soms te roekeloos nemen van hindernissen, voor je betekent. Het was dus tijd om scherp te blijven, geen onnodige fouten maken en snel doorgaan voor uiteindelijke warmte!  Dit gezegd te hebben, is het net gelukt met behoud van ‘t bandje maar met de ergste verzuring in onderarmen ooit. ’s Avonds waren de afvalstoffen nog altijd niet verdwenen uit deze moedige maar ook zo gehaverde armen!

Vervolg hierna op karakter, veel lopen wat mij goed ligt en dan de boom..stam.Ik dacht dat teak niet in NL groeit…toch. Dit was een stam met diameter van minstens 30 CM en nog keihard. Toch gelukt na enorm veel hak & zaag slagen en vervolg naar de eindhindernis om deze run succesvol af te ronden. Gelukt met een tijd iets onder de 2 uur en Han daarin zo’n 10 minuten sneller. We waren beide enorm opgelucht, trots en analyseerde direct waar meer op getraind moet worden. Blijft aan je knagen als je zo afziet en direct plan te vatten om dit de volgende keer te voorkomen!

Rest nog te zeggen: prima run die met droog weer zeker goed door een gemiddeld ervaren survivallaar, kan worden gelopen.

Verder dank aan de goede organisatie & vrijwilligers die echt de hele dag in regen en kou hebben gestaan. Enige minpuntje van ‘t geheel, zijn de douche gelegenheden. Die kunnen gek genoeg nooit voldoende of met het bekende warme water, beschikbaar zijn.

Nu bijkomen, aankomende periode doortrainen en op naar de 2e BSC run!

Gr, Rogier  

Afgelopen zaterdag is Kim derde geworden bij de BSC wedstrijd! Kim, gefeliciteerd.

De uitslagen van Boerakker en trouwens ook van Udenhout en Grootebroek zijn te vinden op: http://www.survivalbond.nl

Kim heeft een verslag geschreven van deze wedstrijd:

De dag in Boerakker begon al heel goed, veel zon en een temperatuur van ongeveer 18 graden. Voor mij de allereerste wedstrijdrun, dus ik was erg benieuwd hoe ik het zou ervaren. Ik hoorde al uit betrouwbare bronnen dat deze run vorig jaar heel erg zwaar was en dat bijna niemand van de BSC zijn bandje had gehouden en dat iedereen veel te veel had gelopen door een slechte organisatie.
 
Direct na de start moesten we een autoband oppakken en daarmee een ronde om een voetbalveld rennen. Vervolgens moesten we met de band overswingen. Ik vond het best een zwaar begin en was benieuwd wat me nog meer te wachten stond. Maar de volgende hindernissen vielen behoorlijk mee. Er moest nog geschoten worden en later nog boogschieten en kayakken. Een bijzondere hindernis was een kiepwagen waar men doorheen moest klimmen. Er waren aardig wat wateroversteken, met een surfplank, een trekvlot en pallets.
Op een gegeven moment zag ik lianen over een behoorlijk brede vaart en begon me al lichtelijk zorgen te maken. Later bleek dit een hindernis voor de TSC te zijn.
 
En toen een paar hindernissen verder bleek ik alweer bijna aan het einde te zijn… Ik had de run veel langer verwacht en had nog wel wat over. Ik moet zeggen dat de hindernissen redelijk makkelijk en niet heel uitdagend waren voor de BSC, maar dit was wel een prima eerste survivalrun van het seizoen. De snelste man bij de BSC was binnen in 37 minuten, dus dat zegt ook al wat. De organisatie was tijdens de run wel goed, maar aan het einde leek weer niemand op te letten…
 
Verder deden in ieder geval Janco, Timo en Ries mee in de TSC en Martin deed zijn eerste recreatieve BSC run.
 
Nu op naar Leeuwarden, die toch wel ietsie zwaarder schijnt te zijn…
 
Groetjes Kim