Door Jaider van Terhoeve uitgevers is een mooie fotocollage gemaakt van de Cercops wedstrijd. Als je op onderstaand fotootje klikt kun je de collage op groter formaat bewonderen.
Heel kort verslagje van Neede.
Een goede voorbereiding en het trouw afwerken van de “doodskopschema’s” op de zondag en in Amsterdam, hebben Vincent en Michel, de tweede plaats bij de koppels (28 koppels) in Neede opgeleverd.
Vanaf het begin liepen wij op een tweede plek en hebben de voorsprong met de achterliggers groter zien worden. Eindttijd was 2.08. En dat met een blessure (zweepslag in het kleine kuitje van Michel).
De estafetterun, Cercops 2009, werd gewonnen door een gelegenheidsteam. Team bestond uit de drie-koppige organisatie en een gast. Onze tijd telde uiteindelijk niet mee voor het klassement (sportieve geste)
Michel zette met zijn team een 1e tijd neer (2.48 uur) en individueel een 2e tijd (39 min.) Er waren 25 teams van 4 man/vrouw.
groeten,
Michel
LEVERINGSPROBLEMEN NIEUWE CLUBKLEDING;
Omdat de voorraad clubkleding opgedroogd was en de vraag naar clubkleding groter werd, is er in het voorjaar gezocht naar een tenue met een goed prijs/kwaliteit verhouding.
In juli werd aan de leden het nieuw clubtenue aangeboden. Speciaal daarvoor werd het oude clublogo door onze grafisch ontwerper, Dennis, opgepimpt.
Dit nieuwe tenue bestond uit een zwart T-shirt, zwart Winter-shirt en zwarte lange tight met gele beenvlakken. Alle drie voorzien van ons nieuwe clublogo.
De bestelling van de T-shirts ging voorspoedig en dit shirt werd tijdens de “bestorming van Sterkenburg” getoond en uitgereikt aan de prijswinaars.
De bestelling van het winter-shirt en de tight volgde later en de verwachting was dat de leden de kleding voor de zomervakantie zouden ontvangen, zodat het aan het begin van het nieuwe seizoen gedragen kon worden.
Door toedoen van de fabrikant (SKIN2) liep de levering van tight en winter-shirt, ernstige vertraging op.
De tights werden eind augustus geleverd en lagen klaar voor bedrukking. Nu bleek bij bedrukking dat de tights in detail afweken. Deze “plooi” werd door de importeur gladgestreken.
Een proeftight werd gedrukt en door Michel Hagenbeek (activiteitencommissie) gedragen/getest.
Het winter-shirt werd afgelopen week bij de drukker afgeleverd en zal deze week gedrukt worden.
Na enige wasbeurten bleek de heldere gele baan op het beenvlak van de tight ernstig van kleur verschoten te zijn. Vervelend !!!!!
Wat nu ?
De T-shirts en de Winter-shirts met nieuw logo zullen binnenkort worden uitgereikt aan degene die hiervoor betaald hebben. Dat zal op de volgende dinsdagtraining gebeuren.
De importeur en de fabrikant gaan dit weekend zoeken naar een oplossing.
Dus !!!
Degene die een tight hebben gesteld moeten nog wat geduld hebben.
Degene die het nieuwe t-shirt en winter-shirt willen bestellen kunnen dat via e-mail doen bij Rene Feil en Michel Hagenbeek.
Het shirt (10 euro) is uit voorraad leverbaar en het winter-shirt (55 euro) moet besteld worden.
groeten,
Michel
Een evenement wat waarschijnlijk aan een hoop van jullie ongemerkt is voorbij gegaan is niettemin een prijzencircus geworden voor een FIT-atleten: de EAC 2009. Op het laatste moment besloten Wouter-Dirk en Lisette af te reizen naar Ommen om te strijden op 5 onderdelen en uit te maken wie de “meest complete atleet” is. Om een lang verhaal kort te maken: Wodi is de meest complete mannelijke atleet (als het catwalk onderdeel niet geschrapt was had hij vast met nog meer overmacht gewonnen) en Lisette is de op één na meest complete atlete van Nederland. Glenn deed ook met succes een gooi naar de prijzen en eindigde op een 3 plek bij de mannen. Gefeliciteerd!
Natuurlijk waren ook Gert en Ries weer aanwezig bij de X-Bionic Veluwe Classic. 16 uur rennen, fietsen en varen rond de Veluwe leverde naast flink wat vermoeidheid ook een mooi verslag op. Klik hier om het te downloaden (word-formaat).
Wat mij betreft wel, ook dit jaar weer een schitterend parcours!Gelukkig een schappelijke run qua weersomstandigheden, eigenlijk gewoon lekker.. echter de organisatie van Neede had als verwacht gecompenseerd voor slecht weer door flink pittige hindernissen J, zelfs zo pittig dat ze hebben moeten besluiten om de tweede ronde van het extra lusje TSC geen doorgang kon vinden omdat ze dan ver buiten de richttijden zouden belanden… Gelukkig hoorde ik dat zelf net op het moment dat ik aan deze lus begon. Scheelt toch in hoe je met je krachten omspringt als je alles daar 2 keer moet doen… Ik vrees dat ook voor de goedgetrainde TSC-ers dat in eerste instantie geplande tweede rondje wel eens richting Waterloo kon gaan… of dat de bezemloper je zou kunnen gaan inhalen..
Maar goed als gezegd een prachtig parcours wat soms wel leek op klein Zwitserland gezien het aantal hoogtemeters, volgens mij zijn we wel 20 keer de Needse berg op en af gerend!
Als verwacht zaten er ook dit keer weer een paar mooie bijzondere hindernissen in die soms wel verrassend waren. Eentje is zeker aan te raden om na te bouwen in Zeist, de dubbele slappe schuine apenhang….. (alleen in extra TSC lus)
Deze hindernis was flink lastig daar je doormiddel van knijpkracht het touw waarin je hangt moet strak houden, een soort van postmanapenhang ipv walk… mooi woord he?>
Ik heb in ieder geval weer genoten en vermoed dat de meeste deelnemers dat zelfde hebben gedaan, vooral ook omdat de douches naderhand heerlijk warm waren… dat is wel eens anders…
Groeten Janco
Jullie hebben vast wel gemerkt dat er de laatste tijd wat probleempjes waren met de website. Daarom heb ik de layout maar aangepast, zodat alles in ieder geval leesbaar is. Toevallig was Gijs al druk bezig met het ontwerpen van een nieuwe site (deze is toch al weer heel wat jaartjes oud), maar de oude site was net een beetje te vroeg met overlijden. De komende weken zullen we dan ook hard werken aan een nieuwe site, tot die tijd is de layout wat kaal, maar functioneert (bijna) alles wel weer naar behoren. Even geduld dus, tot jullie weer kunnen genieten van een splinternieuwe ge-re-stylde website!
Het was weer een tijdje geleden, om precies te zijn was Beltrum 2008 mijn laatste survivalrun. Dus het werd wel weer eens tijd. De survivalrun van Leeuwarden ken ik als een run die altijd goed te doen was, zowel in mijn TSC als RUC periode heb ik hier vaak deelgenomen en altijd probleemloos de finish gehaald. Zonder al te veel voorbereiding (net een maand training, en dat maar 1x per week) zou toch nog moeten kunnen lukken?
Het begon goed, Dennis reed ons in zijn nieuwe luxe limousine, met lederen fauteuils naar het hoge noorden. Goed gemutst, met wel een beetje wedstrijdstress ontmoetten we al snel onze medestrijders van FIT. Met 10 RUC leden was de groep goed vertegenwoordigd. De 1 wat optimistischer dan de ander, maar alle hadden we er zin in. Vanwege de grote groep deelnemers aan de RUC (ruim 120 deelnemers) werd in vele startgroepen gestart.
Om kwart over 10 klink voor mij, maar ook voor Wouter-Dirk en voor Erin het startschot. Wodi nam met hoge snelheid het voortouw en Erin volgde. Ik hobbelde er een beetje achteraan. Na een rondje met een klinker en een kruipnet volgden enkele heel lage swingovers en wat eenvoudig hindernisspul. Tot mijn verassing vond ik bij de eerste combinatie Wodi in het net. “Wat doe jij hier?”, vroeg ik. “Beetje chillen”. zei hij, en bleef nog even liggen. Bij de eerste drankpost vond ik Erin, hij was weer verenigd met Rik en Dave.
Het beroemde elfstedenlaantje was de eerste serieuze uitdaging. Een lange laan met diverse combinatiehindernissen. Waar ik ook Kim trof. Het was pittig, maar het lukte mij alles achter elkaar te doen, waardoor ik vele vermoeide atleten passeerde, die er maar een hard hoofd in hadden dat deze hele laan gepasseerd moest worden.
Na het elfstedenlaantje volgde nog de beroemde kraanhindernis boven de Bonkevaart, ditmaal een apehang omhoog, over een stam, en weer schuin naar beneden. Daarna naar de andere kant van de provinciale weg. Daar werd een bezoek aan het trainingsbosje van de plaatselijke trainingsgroep, waar een aantal venijnige hindernissen dicht opeen moesten worden uitgevoerd.
Weer aan de goed kant van de weg moesten nog een drietal varianten van de bekende swingover worden uitgevoerd en ging het op naar de stapel boomstammen. Nadat we eerst een pijl hadden raak geschoten (nee Glenn, die pijlen zijn niet krom, je moet gewoon leren schieten) mochten we met zo’n stammetje door de inmiddels ook beroemde 60 meter lange duiker opnieuw onder de provinciale weg door. Het water stond zo hoog stond dat een snorkel gewenst was. Na een flink stukje rennen met stam kwamen we door een fietstunneltje weer terug naar de goede kant van de weg. Hier mocht deze stam in tweeën worden gespleten.
De eindhindernis was opnieuw een combinatiehindernis van indrukwekkend kaliber, en helaas ging ik hier door het ijs. Een tweede poging mocht niet baten….
Al napratend met de tien FIT leden die meededen met de RUC run konden we de volgende stand opmaken:
Glenn was het snelst met bandje, daarna volgde Bart met bandje. Mark, Dennis, Wodi en ondergetekende hebben hun bandje ingeleverd. Kim, Rik, Dave en Erin hebben met onderkoelingsverschijnselen de strijd voortijdig gestaakt. Voorzichtig inschattend denk ik dat het beoogde percentage deelnemers die met bandje de finish zou halen niet heeft bereikt. Zij dachten vooraf dat 80% het wel zou halen. Ik denk eerder aan 50% of nog minder….
Een echt verslag ligt er nog niet, maar tot die tijd kunnen we ons eigen verhaal bedenken bij onderstaande foto (en als je er op klikt vind je een hele serie foto’s van Micha).
