Survivalgroep Fit-Zeist

Terwijl andere Fit-leden zich vermaakten met de strongman run deed ik 28 en 29 maart mee met de Den Helder Maastrichtloop. Dit is een estafette(hard)loop over een afstand van 417 km. Na vorig jaar last minute in gevallen te zijn leek het me dit keer leuk om een keer de hele afstand te doen.
Hans Mooij organiseerde dit spektakel tot in de puntjes voor Lopital, BSI bomenservice en natuurlijk leden van Fit!

Continue Reading »

Toch mooi om zondagochtendvroeg om 9 uur al op het podium te staan! Nee, ik heb niet gewonnen, maar ik was wel jarig en daar was de organisatie achter gekomen. Nog een beetje over survivalrun gepraat met de speaker en vervolgens kreeg ik een paar leuke aandenkens. Er moest toen uiteraard nog wel gelopen worden!

(klik op de foto voor de diashow)

Continue Reading »

Bij deze een korte terugblik op de TSC run van Kootstertille.
De dag begon met weersomstandigheden waarvoor zelfs de meest gretige survivalliefhebber lichtjes terugdeinst… harde wind en regen.. maar ja hoor: na regen komt zonneschijn.. zo ook zondagDus na door een modderig ontvangstterrein het wedstrijdshirt te hebben bemachtigd kon de run beginnen.

Het beloofde een leuke run beginnend met een loopronde met een metalen hoepel, viel eigenlijk best mee.
Vervolgens enige kleine swings die door het sterk modderige parcours nog aardig pittig waren… ja touwen worden erg glad van modderige schoenen!

Verder leuke hindernissen bij het grote viaduct over het kanaal, nog niet al te moeilijk.
De eerste lastige hindernis was het grote tarzanparcours 3 lange zwaaien in losse touwen, op zich niet al te lastig maar je moet wel goed timen! Daarna volgde een groot net boven de vaart,
zoiets is meestal een eitje maar dan moet je wel goed op de kant afstappen en niet zoals ik tussen kant en wal of te wel kopje onder…. maar goed dan heb je meteen een reden wat harder te rennen

De run vervolgde door vele korte en soms wat langere hindernissen, opvallend waren de krachtige, hoge instap/optrekken en overpak varianten… ik voelde wel dat een tweede ronde dit soort obstakels wel eens konden gaan opspelen.. en ik had gelijk bleek in ronde twee.
Op een gegeven moment 3 swings bij elkaar waarvan 1 een dun zeer glad touw (modder grr) met ring op +- 1.30m hoogte stond een groepje zwarte shirts (TSC) zichtbaar vermoeid! Ook voor mij bleek het een lastige hindernis, maar met wat handigheid en hulp van het tweede touw kwam ik er ook overheen. Het geeft altijd extra moed als je een lastige hindernis haalt want dan valt de rest mee ha ha

Het vervolg van de run verliep dan ook goed, al vereiste de laatste viaduct onderdoor oversteek weer flink wat handigheid… het lucifertje (want de boomstammetjes stelden weinig voor) moest mee over de hindernis. Op zich niet al te moeilijk met het hulptouw alleen de hindernis bleek wel eigenaardig verdeeld, de laatste balk die gepasseerd moest worden hing wel erg ver! Maar niet als een andere survivalaar erin hing, dus je moest gewoon weer goed timen

De laatste loodjes van run waren goed te doen en de eindhindernis was pittig maar schappelijk!

Omdat er maar 15 ipv 18-20km hoefde te worden gelopen was ieders eindtijd ook een stuk gunstiger dan anders… lang geleden dat ik rond 2,5 uur over een TSC gedaan heb!

Timo behaalde zelfs een keurige 9e plek in (ik meen) 2.13, ik was ook dik tevreden met mijn 13e positie (2.33), niet eerder gelukt dit jaar.

Kortom Kootstertille is een leuke, mooie soms pittige maar zeker snelle run…
Volgend jaar dus weer

Groeten

Janco

Er deden weer een hele hoop Fitters mee aan de Fox-Raid, een 8 uurs adventure race in Eibergen, mét hindernissen.

Gert (die samen met Ries Team BSI vormde) schreef een verslag wat je hier kunt downloaden.

Gendringen, mede door survivalweergoden extra pittig!

Mede survivalliefhebbers bij deze een korte impressie van de TSC run van Gendringen.
Als altijd weer een summiere voorbereiding voor deze run voor mij, al doet 3 weken Afrika natuurlijk veel goed, ik was zeg maar uitstekend hersteld van Beltrum!
Maar ook de dinsdagtraining gaf toch dat beetje ritme. Gendringen was dit jaar een mooi parcours, iets afwijkend op eerdere edities. De run begon op een schappelijke starttijd van 11.10, niet gek dacht ik. Zelfs het weer was prachtig: een zonnetje en windstil. Kortom lekker beginnen toch!?
Continue Reading »

1^e op Officieuze NK Survivalrun-shuffle
(en laatste op NK Survivalrun BSC Gendringen)
“Als je niet meedoet kun je niet winnen” zou een befaamd voetballer zeggen. En als je niet kunt winnen verzin je gewoon zelf een klassement of te wel het NK shuffle. Benodigde ingrediënten: veel goede zin en vooral, heel veel tijd.
Eerst de series met de snelle jongens. Daarna de bijna net zo snelle vrouwen. Met daarbij onze eigen Kim Jansen. Na het eerste kleine rondje loopt ze goedlachs op een 5^e plaats. Dan nog een paar minuten wachten tot de 10 minuten om zijn voordat de laatste serie mag beginnen. Continue Reading »

RUC Westerbork 2009

Als je op je MP3 speler eerst de Beatles hoort met Good Day Sunshine,
En als je van de snelweg de provinciale weg opdraait,
en er een waterig zonnetje doorbreekt,
En als je inschreven en omgekleed weer buiten komt,
en de zon de laatste wolken wegstuurt,
Dan weet je dat het een perfecte dag is voor een survivalrun.

De wedstrijd begint met mijn all time UNfavorite, de boomstamloop, gevolg door de welbekende bijlmoordenaar sessie. Altijd weer een uitdaging. De run is uit twee lussen opgebouwd, de eerste 6 km is gezamenlijk met de BSC-ers, en kent een hoop enkelvoudige, en een enkele verdwaalde meervoudige hindernis. Niks geks, gewoon lekker doorgaan. Helaas heb ik door wat hakproblemen nogal wat achterstand opgelopen. Dan komen we bij de finish maar helaas, we zijn pas op de helft. Nu krijgen we wat meer uitdagingen, zoals gladde palen, lange apenhangen en combi’s met entertouwen. De armen beginnen nu duidelijke signalen af te geven (en geen positieve). Ik haal wel een paar atleten in die bij de hindernissen blijven steken, en kan zo een beetje achterstand goedmaken. Alleen die modderige greppels helpen daar niet echt bij. Maar goed, we gaan gewoon door.

Wat opvalt is het super enthousiaste publiek. Bij bijna iedere hindernis of bosje staat wel iemand om je aan te moedigen, het lijkt wel een lokale feestdag. Zelfs de vrijwilligers bij de hindernissen klappen bij het halen van de laatste combi hindernissen. Zo komen we bij de eindhindernis, en al lijkt deze moeilijk, ook hier gaan we fluitend (of was het nou piepend) doorheen, om vervolgens de finishbel te kunnen luiden. Met het bandje nog om kunnen we weer aan de hete bouillon. Bij de kleedruimte staat zelfs een vrijwilliger klaar met een hogedruk spuit, om de eerste kilo modder te verwijderen. Ze denken hier echt aan alles.

Al met al een leuke run, en hulde aan de uitstekende organisatie.

Mark van Zeijl

Een kort verslag van dit evenement vind je onder het kopje FSC.

foto’s

verslag door Rogier Thomas

Om met de vergelijkbare woorden van het vorige verslag te starten: De dag in Leeuwarden begon al heel erg NAT.

De gehele reis vanuit onze regio, de rit door De polder en eindbestemming naar het recreatie terrein waar deze 15de survivalrun zou plaatsvinden, heeft ‘t alleen maar geregend. Je verwacht dan dat ook eens ophoudt, maar nee, alleen maar meer gedurende de ochtend! Deze regio heeft uiteindelijk danook 72 MM neerslag gehad.

Wij; Han & Rogier zouden in de BSC competitie starten om rond 11.00. Na wat inlopen en moed inpraten of je er verstandig aan doet met deze weersomstandigheden aan zoiets mee te doen, starten we ieder in aparte groep van een 10tal atleten.

De eerste hindernissen waren eenvoudig te noemen maar wel direct doorweekt door ons in modder & heuphoogte gevulde sloten, te laten spelen.

Na vrij snel een drankpost tegen te komen en positieve geluiden van: jullie zijn al ver…,zag ik het steeds meer de lol ervan in (blijkbaar zorgt het tikken van regendruppels op je hersenpan er toch voor dat er endorfine wordt aangemaakt..)
Na goed halverwege in de run te zijn, zag ik de bekende ’straat van hindernissen’. Ik begon steeds meer te merken wat de extra belasting van natte kleren, koude huid en ‘t soms te roekeloos nemen van hindernissen, voor je betekent. Het was dus tijd om scherp te blijven, geen onnodige fouten maken en snel doorgaan voor uiteindelijke warmte!  Dit gezegd te hebben, is het net gelukt met behoud van ‘t bandje maar met de ergste verzuring in onderarmen ooit. ’s Avonds waren de afvalstoffen nog altijd niet verdwenen uit deze moedige maar ook zo gehaverde armen!

Vervolg hierna op karakter, veel lopen wat mij goed ligt en dan de boom..stam.Ik dacht dat teak niet in NL groeit…toch. Dit was een stam met diameter van minstens 30 CM en nog keihard. Toch gelukt na enorm veel hak & zaag slagen en vervolg naar de eindhindernis om deze run succesvol af te ronden. Gelukt met een tijd iets onder de 2 uur en Han daarin zo’n 10 minuten sneller. We waren beide enorm opgelucht, trots en analyseerde direct waar meer op getraind moet worden. Blijft aan je knagen als je zo afziet en direct plan te vatten om dit de volgende keer te voorkomen!

Rest nog te zeggen: prima run die met droog weer zeker goed door een gemiddeld ervaren survivallaar, kan worden gelopen.

Verder dank aan de goede organisatie & vrijwilligers die echt de hele dag in regen en kou hebben gestaan. Enige minpuntje van ‘t geheel, zijn de douche gelegenheden. Die kunnen gek genoeg nooit voldoende of met het bekende warme water, beschikbaar zijn.

Nu bijkomen, aankomende periode doortrainen en op naar de 2e BSC run!

Gr, Rogier