“People invent the strangest things, to replace natural challenges..” merkt Renata op, wanneer zij in Beltrum voor de eerste maal met het fenomeen ’survivalrun’ geconfronteerd wordt. En gelijk heeft ze, bedenk ik mij tijdens de warming-up, als ik door de dorpsstraat heen en weer huppel, met een bananenschil in de ene hand en een klokhuis in de andere.
Ikzelf bekijk de eindhindernis op het Mariaplein met andere ogen. Puur technisch inlezend, zoekend waar de zwaartepunten liggen. Weet nu al dat, wat er als eitje uitziet, straks heel anders voelt, wanneer het lichaam al moe gegeseld is. Uitgaande van de natte omstandigheden, schat ik in zo’n 2 uur in totaal nodig te gaan hebben.
Ja, ervaring. Ik heb afgelopen jaar hooguit vier keer getraind. Maar vertrouw erop dat de basistechnieken nog in het systeem zitten en dat kracht en conditie de rest wel goedmaken.
Voor de start kom ik Bianca Rougoor tegen, die erop staat dat ik straks ‘bij hen’ in Gendringen in de lange run kom meedoen. Ik reageer met wat reserve. Eerst maar ’s zien of ik het nog kan.
Aan mijn adrenaline fabriek ligt het niet. Bijna maak ik een valse start, door mij 5 minuten te vroeg in een startgroep met gele shirts te mengen, de jeugdrun dus.
Bij het echte startschot, loop ik direct voorop. Even later alweer bijgehaald door een sterke deelnemer. De ervaring laat zich gelden, ik doe geen moeite om te jagen en blijf rustig mijn eigen tempo lopen.
Als we het dorp uitzijn, openbaart zich meteen de aard van deze editie: blubber en nog eens blubber. Dertien kilometer zuigen, smakken en plakken. Ter afwisseling ook regelmatig borstdiep waden door ondergelopen bossen en een gezwollen Berkel. De droogste loopdelen leiden door het struikgewas, waar slootje gesprongen moet worden over honderden watergeulen.
De eerste 12 hindernissen zijn opwarmertjes, voornamelijk bestaande uit netten en swing-overs in diverse soorten. Ik loop er in gestaag tempo ‘doorheen’. Denk er goed aan om direct na de hindernissen weer gas te geven en ondertussen direct de armen uit te schudden en de buikspieren te ontspannen.
Bij de lange apenhang terug over de Berkel heb ik het gros van 3 startgroepen voor mij ingehaald. Hier ben ik bijna halverwege, maar weet dat de ‘echte’ hindernissen nu gaan komen. Ik neem wat loopgas terug, want belangrijk is de juiste energie verdeling tussen boven- en onderlichaam. Deze strategie betaalt zich uit bij het nemen van ‘de Bok’. Een multihindernis opgesteld boven de Berkel, die heen en weer moet worden genomen. Zonder pause te nemen spring ik erop (onderwijl de kluwen wachtenden bedankend, dat ik voor ‘mag’ gaan..) En tijger zonder problemen heen en weer.
Direct volgt mijn persoonlijke zwaartepunt uit de run: De dubbele catcrawl. Ik zie zwaar op tegen de onvermijdelijke schurende pijn op schenen en liezen. En inderdaad wordt het weer incasseren. Maar het wankelen van de hele stellage door een teveel aan tegelijk overstekende deelnemers, doet mijn adrenaline pijl weer stijgen en  zorgt voor wat peper in de pijp, ik wil hier weg.
Nog steeds met grote spoed neem ik een hindernis die niet op het kaartje stond: Het in de lengte volgen van een slootje, gevuld met zuigende klei naast de Kooihuisweg. Ik weet het meeste ‘grondcontact’ te mijden door van wal naar wal heen en weer te springen.
Daarna volgen weer fijne snelle korte hindernisjes. Alleen de eindeloze, soms kniediepe, klei-akkers zijn echte energieslurpers. Zelfs de netrol, waar ik zo tegen opzag, laat zich gemakkelijk overwinnen. Inmiddels ‘loop ik over’ rugnummers heen, die 2 uur eerder zijn vertrokken.
Pas op de Heelweg krijg ik het zwaar. Aan het begin van de lange ‘hindernisstraat’ moet een rij van verticale palen genomen. Ik zak soms akelig diep richting bodem, maar stap uiteindelijk toch over het eindlint.
Met het opnemen van een boomstammetje, maak ik een beginnersfout: Ik zoek de dunste uit. Met het doorhakken lijkt het wel van rubber te zijn. De bijl blijft voortdurend klemmen en zelfs polsdik weggehakt, zijn er nog 5 harde meppen nodig, voor de genadeslag. Had ik die dikkere van berkenhout maar genomen.
Nu komt het goed van pas dat ik de eindhindernis al had ‘ingelezen’ en weet precies waar ik rustpunten kan pakken. Mét bandje land ik 3 minuten later dan ingeschat over de meet.
In de tent loop ik Herbert Rougoor en Jochem Bruggink tegen het lijf, “Nu moet je dus echt in Gendringen in de lange van start”. Nou, ik zal er in de tobbe even over nadenken.
Terug in de kleedkamer, na het afdouchen, heb ik mijn armbandje nog steeds, maar geen onderbroek meer. Het lijkt erop dat X-Bionic onder de survivelaars ook onweerstaanbaar populair aan het worden is..

FOTO’S

We gingen goedgemutst van start in brandschone lichtblauwe shirts. Na vele modderige akkers, een tochtje in een kano op het wildstromende riviertje de Berkel en vele mooie hindernissen arriveerden we voldaan aan de finish en genoten van het warme bad.

Er ging veel goed:

• we hadden aan de finish alle 4 ons bandje nog,
• alle hindernissen gingen in 1x goed bij allemaal,
• we sloegen niet om met de kano,
• hebben maar 1 pijl gemist,
• gingen letterlijk over een ander team heen om de bel in de eindhindernis te luiden,
• hadden goede zin,
• zeiden sorry als we iets achterop raakten.

Ondanks al deze goede punten konden we helaas onze ambities niet waarmaken en hebben zelfs de top 3 niet gehaald. Volgend jaar maar weer opnieuw proberen. Bedankt Nils, Glenn en Rogier!

Foto’s en filmpjes van de run zijn te vinden via de website van de organisatie.
Niels

Groepsrun 7km recreatief e.a.
Wat een enthousiasme; zoveel FITters die samen aan de start verschijnen en als 1 club de survivalrun van Dinxperlo willen lopen!!

We beginnen met een mooie groepsfoto, die gelijk de sfeer neerzet. Wat een club. De rest van de run zijn de lopers ook niet meer los te zien van Glenn met z’n prachtige toeter van een fototoestel. Zie hier het resultaat: https://picasaweb.google.com/109266913096888403638/20111218DinxperloSurvivalrun57kmFitzeist?authuser=0&feat=directlink  (neem er even de tijd voor ) De foto’s getuigen van een bikkelmentaliteit bij iedere FITter.

Met z’n allen over de finish gaat ‘m toch niet worden. De onderlinge koppelgeest (o.a. Melgert en Roel) maar ook zeker concurrentiegeest (Guido en Rick?) wordt opgezocht. Regelmatig haalt de een de ander in, en dan de ander toch weer de een. Sommigen doen hun best als derde een “koppel” bij te houden; wat een inzet! Uiteraard komen Alex en Mark wel weer samen over de finish. Wat zijn ze blij! Zou Mark dan toch de paalinklim hebben overleefd?

Geen verrassing, maar hij doet ’t toch maar weer: Timo komt als eerste over de finish. Knap gevolgd door Dave en Johan. Ook Rick en Guido lopen een snelle race! Net als Nils, die alleen wat pijn heeft als hij erachter komt, dat hij de eindhindernis niet helemaal heeft voltooid. (Toegegeven, de instructies & scherpte bij de hindernissen waren niet altijd even helder.) In tegenstelling tot Kees, zo getuige wederom de foto’s, die nog even teruggaat de balk op, om ook de laatste apenhang tot het afdaaltouw te pakken. Ook al is hij - voor het eerst - ingehaald door zoon Tim… en dit is vast niet voor het laatst…. Ach ja en hoe anders doet Thijs A. het. Kleurenblind voor rood-wit-lint? Geen gevoel meer in zijn handen? Schaamteloos en ten overstaan van alle finishpubliek en camera’s “want anders wiebelt het door de anderen” loopt hij OP de balk, vrolijk het lint in de hand. Wat was dan de bedoeling? Apenhang onderlangs. Maar ook hij haalt de finish. Net als Mathijs, Sydo en Harm, die het ook niet altijd even makkelijk hadden onderweg.

Voor Joost was dit de eerste run en wat is hij fanatiek gecoacht door zijn survivalvrienden uit de achterhoek. Wat een uitputtingsslag… en.. gehaald! Vincent begeleidt deze keer de achterhoede. Alhoewel, Dominique zat echt niet achterin hoor!

Gert, Micha en Aalt hebben het water onderweg zo gemist, dat ze er bij de finish nog even een plensfeestje van maken. Vervolgens mag Aalt een voorzichtige knuffel in ontvangst nemen van de o zo behulpzame lieve oudere dame bij de finish, die bovendien net 40 jaar getrouwd blijkt te zijn J.

De helden Timo, Rick en Nils vinden nog ruim voldoende energie voor een tweede ronde en met succes!! Ook Ries pakt ‘m nog een keer; dit maal met Mirjam en haar kinderen Maarten en Jurgen; voor alle drie de eerste keer. Knap hoor. Helaas zijn er bij de recreatieve groepen geen tijden bijgehouden.

Jonna en Sanne lopen, begeleid door hun vaders Folkert en Mark, mee in de JSC-C en hebben vooral een lach op hun gezicht. Eva verrast zichzelf en ons met een mooie 3^de plek in de JSC-B, Sigrid haalt na haar de finish en Annemarie voltooit de BSC.

Kortom, met ’t zonnetje in de lucht, afwisselend pijn en een lach op ’t gezicht, heeft iedereen weer met veel kracht en plezier een mooie run gelopen. Wanneer is de volgende?

ps1. ook Harm heeft een verslag geschreven voor de website van X-Bionic.

ps2. foto’s bijbestellen? Zie het mailadres van Glenn in de mail van Vincent. Vermeld in je mail om welke nummers het gaat.
Meer after-fun? Word lid van Survivalgroep FIT Zeist op Facebook.
 

De foto’s van dit geslaagde evenement zijn gemaakt door Folkert!

Binnen de survivalgroep werden weer een aantal mensen in het zonnetje gezet, waaronder de schrijver van dit stukje

Geef je zo snel mogelijk op, in ieder geval uiterlijk 2 december.
Stuur een mail naar: timo_de_boer@hotmail.com

Locatie: wordt later bekend gemaakt
Aanvang: ook nog niet bekend, waarschijnlijk tussen 19 en 20 uur.

Met vriendelijke groet van de activiteitencommissie.

Zondag 18 december is er de Dinxperloop (Survivalrun) in Dinxperlo. 7
Kilometer met de mogelijkheid om deze te verdubbelen. De Dinxperloop is een
leuke toegankelijke run (als er niet teveel sneeuw ligt). Geschikt voor
zowel de beginnende survivallaar als de gevorderde.
De Dinxperloop kan in een grote groep worden gelopen. Dus we kunnen als
Survivalgroep Fit gezamenlijk starten in een dan voor ons gereserveerde
startgroep.
Je kan je opgeven via alexblankestijn@gmail.com.  24 November is de
uiterlijke inschrijvingsdatum. Graag voor en achternaam opgeven.
Voor diegenen die zich al hebben ingeschreven, en graag samen willen
starten, zij krijgen hun geld via de club retour. Laat het even weten aan
alexblankestijn@gmail.com.
Voor de jeugd geldt hetzelfde als zij ook in een groep samen willen
starten. Geef je op bij alexblankestijn@gmail.com
Deelname is dus gratis als je je voor de 24ste november opgeeft.

Activiteitencommissie Survivalgroep Fit ]]> http://survivalgroepfitzeist.nl/2011/11/16/dinxperloop/feed/ http://survivalgroepfitzeist.nl/2011/11/16/panbosloop-2/ http://survivalgroepfitzeist.nl/2011/11/16/panbosloop-2/#comments Wed, 16 Nov 2011 10:07:04 +0000 Niels Geuijen Algemeen Kort nieuws Trainingstips jeugd http://survivalgroepfitzeist.nl/2011/11/16/panbosloop-2/ Panbosloop met hindernissen

Zondag 27 november start vanaf 10.15/10.30 op de club de hele en halve
Panbosloop met hindernissen.
Deelname is gratis!
12 Kilometer of 6 kilometer met diverse hindernissen in het Panbos en op de
club.
Je kan je opgeven bij alexblankestijn@gmail.com en timo_de_boer@hotmail.com of
via een aankondigings A4tje op de club.

Activiteitencommissie Survivalgroep Fit

Stonden we in 2009 nog met een grote schare ervaren survivalaars (ook wel oude rotten of bij sommigen zelfs veteranen genoemd) aan de start, dit jaar neemt de jeugd het over. Sanne en ik zijn er vroeg bij, zodat we eerst Eva en Sigrid (JSC-B) kunnen uitzwaaien en de eerste kilometers kunnen aanschouwen. Vervolgens starten Jonna en Sanne bij de JSC-C. Bij een hoge kraanhindernis valt een jongen vanaf zo’n 4 meter hoog in het water en staat wat verdwaasd te kijken waar hij is. Gelukkig halen een paar omstanders hem al klappertandend uit het water, vervolgens breng ik hem terug naar de kleedruimte omdat hij verder lopen niet meer ziet zitten. Jammer dat dit incident volledig aan de vrijwilligers bij de hindernis voorbij gaat. Ik zie Sanne rustig de kraanhindernis ingaan via een schuine apenhang, gevolgd door een aantal verticale touwtjes. Voordat ze aan de afdaling toekomt stormt de eerste startgroep van de BSC door de hindernis heen en wacht de jeugd bibberend tot de rust terugkeert. Zoals Helga al had voorspeld is de startvolgorde verre van optimaal.
Vervolgens mag ik me op mijn eigen RUC wedstrijd gaan focussen. Dave start gelijk met mij maar verdwijnt al snel uit mijn blikveld. Vollenhove is, zo leert de overlevering, geen moeilijke run voor wat betreft de hindernissen. De meeste zijn enkel met soms een extraatje. Ondanks de weinige regen weten ze toch een hoop modderpaadjes te verzamelen. In de eerste RUC lus mogen we door rietvelden langs het kanaal lopen. Het kanaal passeren we de eerste keer met een pallet loop, een dekschuit (jawel, gewoon over het dek) en nog een klein stukje apenhang. Vervolgens een bosje in met nog de hindernissen, volgens mij is dit nieuw dit jaar. Vervolgens bij de brug terug over het kanaal, ook hier niet echt moeilijk. Over een stukje net (niet eens onderlangs!) een paar verticale touwen met de voetklem, en dan een apenhang in 3 delen. Toch zijn er hier ook atleten die in het water belanden. Genoeg spektakel dus voor de omstanders. Rick is een kwartier na mij gestart en weet me bij het boomstam hakken te passeren. Door het vele modderlopen krijg ik moeite om het tempo vast te houden, uiteindelijk sjok/wandel ik naar de eindhindernis. Deze oogt zoals gewoonlijk lastig maar is goed te doen. Ik finish op 2:24 en mag dan aan de hete boillon. Dave scoort met 1:56 onder de twee uur. Alle Fit-Zeistenaren finishen met bandje, maar waar zijn de ouwe rotten toch gebleven? Bart had andere verplichtingen, Kim had wel ingeschreven maar ging toch liever naar een feestje en Glenn is nog niet hersteld van zijn Udenhoutse schouderblessure. Kees is er niet, maar er loopt wel iemand onder zijn naam mee zodat hij toch wordt genoemd in de voorlopige uitslag. Gelukkig weet Helga de eer hoog te houden door bij de BSC als 4^e te eindigen (en als 1^e veteraan). Michel Hagebeek finisht als 2^e koppel op 1:59, ook hier hulde. Sigrid eindigt helaas net naast het erepodium als 4^e. Wil je weten wat Annemarie, Eva, Inger, Johan, Jonna, Rick en Sanne hebben gelopen, kijk dan op de site van Vollenhove want de voorlopige uitslagen staan er al.